Σάββατο 24 Μαΐου: “Μαζί στη Σκηνή της Ζωής”.
Συντονίστρια: Κυριακή Μερτζάνη, Σύμβουλος Ανθρωπίνων Σχέσεων Συντονίστρια Ομάδων Συμβουλευτικής.
Βοτανικός Κήπος (Λίμνη Πλαστήρα), ώρα 11:00-12:30
Η ευαισθητοποίηση απέναντι στην αναπηρία δεν είναι απλώς μια καμπάνια - είναι μια πράξη βαθιάς ανθρωπιάς και κοινωνικής συνείδησης.
Σε κάθε κοινωνία, τα στερεότυπα για την αναπηρία λειτουργούν σαν αόρατα εμπόδια.
Δεν είναι μόνο φυσικά. Είναι και νοητικά, συναισθηματικά, κοινωνικά.
Συχνά, η διαφορετικότητα βιώνεται ως έλλειμμα. Ως "λιγότερο".
Όμως, η διαφορετικότητα είναι υπαρξιακή συνθήκη της ζωής.
Δεν αφορά μόνο εκείνους "που έχουν αναπηρία". Αφορά όλους μας, γιατί όλοι μας κάποτε, κάπως, σε κάποιο επίπεδο, θα βιώσουμε το εύθραυστο της ύπαρξης.
Ο στόχος του βιωματικού εργαστηρίου είναι τριπλός:
✅ Ευαισθητοποίηση
→ Να μετακινηθούμε από τη "συμπόνια" στη συνειδητή συμπερίληψη.
→ Να βλέπουμε τον άνθρωπο και όχι την αναπηρία.
✅ Άρση Στερεοτύπων
→ Να αποδομήσουμε τη ρίζα των κοινωνικών προκαταλήψεων.
→ Να αμφισβητήσουμε τις καθημερινές μικρο-αποκλειστικές πρακτικές.
✅ Απενοχοποίηση της Διαφορετικότητας μέσω Κοινής Κίνησης
→ Η κίνηση και η μη λεκτική επικοινωνία είναι πεδία ισότητας.
→ Όταν κινούμαστε μαζί, οι λέξεις και οι ταμπέλες υποχωρούν.
→ Η συν-δημιουργία γίνεται γέφυρα. Όχι μόνο καλλιτεχνική — ανθρωπολογική.
Ειδική έμφαση στους φροντιστές και στην προσβασιμότητα:
Οι φροντιστές (γονείς, επαγγελματίες, υποστηρικτικά άτομα) αποτελούν τον κρίσιμο κρίκο για την ενίσχυση της συμπερίληψης:
Η προσβασιμότητα δεν είναι μόνο ράμπες και διευκολύνσεις.
Είναι ψυχική προσβασιμότητα:
→ Να ανήκεις.
→ Να μην αισθάνεσαι μειονότητα.
→ Να μην χρειάζεται να εξηγείς πάντα την ύπαρξή σου.
Σκοπός του εργαστηρίου:
Η ευαισθητοποίηση απέναντι στην αναπηρία, η άρση στερεοτύπων και η απενοχοποίηση της διαφορετικότητας μέσα από την κοινή κίνηση, τη μη λεκτική επικοινωνία και τη συν-δημιουργία.
Όταν κινούμαστε μαζί, όταν βλέπουμε τον άλλον χωρίς φίλτρα και προκαταλήψεις, όταν δημιουργούμε από κοινού, τότε γεννιέται κάτι βαθύτερο από την απλή συνεύρεση, γεννιέται, η Συμπερίληψη. Η Τέχνη γίνεται γέφυρα. Και μέσα σε αυτή, όλοι χωρούν.